اختلال افسردگی اساسی (MDD)، رایج ترین شکل بیماری افسردگی است که هر سال میلیون ها امریکایی از آن رنج می برند.
مطالعه بار جهانی بیماری ها (GBDS) که توسط سازمان جهانی بهداشت انجام شد (ماری و لوپز، ۱۹۹۶) تخمین زد که افسردگی چهارمین علت مهم معلولیت یا ناتوانی است و تا سال ۲۰۲۰ به دومین علت اصلی معلولیت تبدیل خواهد شد.
مطالعات اپیدمیولوژیکی درباره اختلالات خلقی تخمینی از میزان شیوع اختلال افسردگی اساسی و وابسته های آن را به دست داده اند.
مطالعه میدانی معروف به تکرار بررسی میدانی ملی همپوشانی (NCS - R (کسلر و همکاران، ۲۰۰۳) که در ایالات متحده انجام گرفت نرخ شیوع تمام عمر این اختلال را ۱۶ / ۲ درصد و نرخ شیوع سالانه آن را ۶ / ۶ درصد در ایالات متحده آمریکا گزارش داد. اغلب افراد مبتلا به MDD با درجات شدیدی از علائم افسردگی و آسیب دیدگی فعالیتهای اجتماعی و شخصی در گیرند.
مطالعات ملی و بین المللی به صورتی هماهنگ، نرخ های شیوع افسردگی اساسی بالاتری را در مورد زنان گزارش داده اند. احتمال تجربه یک دوره افسردگی اساسی توسط زنان دو برابر مردان و سن متوسط بروز افسردگی اساسی بین ۲۰ و ۴۰ سالگی است (بلیزر، ۲۰۰۰).