از بعد محیطی نیز مشاهده ها نشان داده اند که کودکان عقب مانده ذهنی، با توجه به ناتوانی که دارند، کمتر قادر به مشارکت در فعالیت های گروهی که مستلزم تعامل با دیگران هست، هستند.
این کودکان برای دوری از هرگونه برچسب تحقیر آمیز اجتماعی، معمولا از طرف مراقبان، حمایت و محافظت می شوند. مهارتهای اجتماعی و کفایت اجتماعی، قويا با سلامت روانی ارتباط دارد چرا که یکی از مؤلفه های مهم سازگاری اجتماعی و خودباوری است. کودکان و بزرگسالان عقب مانده ذهنی، دارای ضعیف ترین مهارت های تعاملی و خود باوری اجتماعی هستند و بی شک در مقایسه با همسالان عادی، مشکلات روانی بیشتری دارند.
موضوع پیشنهادی روانشناسی :
مقایسه رابطه مهارتهای اجتماعی و عوامل محیطی با سلامت روانی در کودکان عقب مانده ذهنی و اتیسم