بسیاری از زوج ها هنگامی که شیوه ارتباط خود با یکدیگر را بهبود می بخشند، به امنیت کافی دست می یابند.
مشکل، در ارتباطهای غلط زوج ها نیست. مشکل این است که زوج ها به جای ابراز آسیب پذیری شان از طریق بیان نیازها و احساسات و حفظ احترام به حساسیت پذیری های دیگری، به تهدید دلبستگی و عزت نفس متوسل می شوند. زوج درمانگران از دیرباز به آموزش زوج ها برای گوش فرا دادن و قطع نکردن صحبت دیگری، مشخص و عینی حرف زدن به جای کلی گویی کردن و استفاده از جملات «من» به جای جملات «تو و جلوگیری از بالا گرفتن جدل ها، برچسب زدن، کناره گیری و از این قبیل پرداخته اند. وقتی زوجها «بهبود ارتباطات» را گزارش می کنند، معمولا گویای این مطلب است که یاد گرفته اند به شیوه ای مستقیم و محترمانه تر و با صرف حساسیت های بیشتری با هم صحبت کنند و اساسا از رفتار کردن به شیوه هایی که باعث آزرده شدن عزت نفس و دلبستگی دیگری می شود، دست برداشته اند. تعدادی از زوج ها با تغییر مؤثر شیوه های ارتباطی شان به سطح رضایت بخشی از امنیت هیجانی دست می یابند و معمولا در این مقطع، درمان را خاتمه می دهند و سایر زوجها باید تا زمان حذف تهدیدهای امنیتی که مربوط به تعامل های گذشته است، درمان را ادامه دهند.
موضوع پیشنهادی پروپوزال روانشناسی :
رابطه بین ابراز هیجان با عزت نفس و دلبستگی و مدیریت ارتباط در زوجین