هرچند یادگیری از طریق بازی و سرگرم آموزی در طی سالها توجهات را به خود جلب کرده است، اما توفیق آنها به طور مداوم بحث برانگیز بوده است.
اکثر آموزش دهندگان بر این باورند که ترکیب آموزش و سرگرمی یکی از عوامل کلیدی توفیق آموزشی است، در حالی که بقیه مخالفند و معتقدند که مسئله ترکیب بازی و یادگیری آسان نیست.
وقتی که یادگیرندگان بازی می کنند، مثلا بر روی بازی رایانه ای، آنها بر خود تجربه بازی تمرکز می کنند مانند اینکه چطور قوانین را دنبال کنند، چطور اشیاء را جابجا کنند، چه موقع به توپ ضربه بزنند، ولی ممکن است هیچ تضمینی نباشد ما همانطور که دیگری برای یادگیری مان برنامه ریزی کرده است، یاد بگیریم.
برخی از معلمان اظهار می دارند که اضافه کردن سرگرمی به کلاس، ارزش و محتوای آموزشی را کم می کند.
سپس بحث می کنند که یادگیری نباید مفرح باشد، و از این رو سرگرم اموزها خطرناک اند.
البته سوال در اینجا آن است که آیا اشتباه در زمینه مفرح کردن آموزش وجود دارد و آیا نرم افزارهای آموزشی واقعا خطرناکند.
همانطور که باکینگهام می گوید، یادگیری های زیادی می تواند از طریق بازی انجام شود ولی هر بازی یادگیری نیست.
نرم افزار سرگرم آموز ایده فوق العاده ای است، اگر به شیوه صحیح استفاده شود.
موضوع پیشنهادی پروپوزال روانشناسی :
بررسی اثر بخشی روش ترکیب بازی با یادگیری بر مهارت حل مسئله و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ...