اعتیاد به بازیهای رایانه ای : گزارشات نشان می دهند، برخی از کودکان روزانه دوازده ساعت به صورت متوالی بازی های رایانه ای انجام می دهند.
این در حالی است که متوسط زمان انجام این گونه بازی ها برای پسران سیزده ساعت در هفته و برای دختران پنج ساعت در هفته است (جتایل، لینچ، لیندر و والش، ۲۰۰۴).
انجام بیش از حد بازی های رایانه ای کودکان را بیشتر در معرض اضطراب و افسردگی قرار می دهد (پیج و همکاران، ۲۰۱۰).
بازی های رایانه ای به گونه ای طراحی شده اند که به لحاظ روان شناختی اعتیاد آور باشند. در دهه ی ۱۹۵۰ اسکینر ۹۰ در آزمایش خود بر روی موش ها دریافت، زمانی که برای فشاردادن اهرمها، به صورت تصادفی با غذا به موشها پاداش داده می شد، آنها اهرم را به صورتی وسواس گونه فشار می دادند. در بازی های رایانه ای نیز پاداش هایی نظیر عمر اضافی یا امتیازهایی به صورت تصادفی داده می شود که اعتیاد آور بودن آنها را افزایش میدهد.
بسیاری از بازی های رایانه ای هیچ پایانی ندارند و این مسئله ادامه ندادن بازی را دشوار می کند، آن دسته از بازی های رایانه ای که از سطوح بسیار زیادی تشکیل شده است که به تدریج عبور از آن مرحله ها سخت تر هم می شوند، بازیکنان را به ادامه ی بازی تهییج می کند. بازیکنان احساس می کنند که اگر جزئی از دنیای مجازی هستند، می بایست به طور منظم به رایانه رجوع کنند، احساسی که حتی در زمان هایی که بازی نمی کنند همچنان ادامه دارد ( WWW . techaddiction . ca )
«هرگاه به پسر ده ساله ام می گویم که از پشت رایانه بلند شود، به شدت عصبانی می شود.» پسر شما ممکن است به بازی های رایانه ای اعتیاد داشته باشد. به پسرتان بگویید که تنها می تواند یک تا دو ساعت بازی کند؛ سپس رایانه را خاموش کنید.
می توانید برایش توضیح دهید که انجام طولانی مدت بازیهای رایانه ای برای سلامتی جسمی و ذهنی او مضر است. اگر از انجام گفته های شما خودداری نمود، دسترسی به رایانه را قطع کنید. همچنین می توانید مشوق هایی برایش ایجاد کنید.
برای مثال، اگر استفاده از رایانه را به مدت یک هفته و به میزان یک ساعت در روز کاهش دهد، او را به سالن بولینگ یا یک ناهار ویژه خواهید برد. علاوه بر اینها، می توانید زمان بازی کردن پسرتان را با رفتن به جنگل و دریا در آخر هفته و به همراه خانواده کاهش دهید.
موضوع پیشنهادی پروپوزال روانشناسی :
بررسی نقش بازی های رایانه ای در اضطراب و افسردگی نوجوانان