بسیاری از روان شناسان و مشاوران در تشخیص از انواع طبقه بندی های تشخیصی کمک می گیرند.
راهنمای تشخیص DSM نمونه ای از این نوع طبقه بندی ها است. این طبقه بندی توسط انجمن روان پزشکی امریکا جهت بررسی و تشخیص اختلالات ذهنی و روانی تهیه شده است . وICD دو نظام دیگر طبقه بندی هستند.
در تمامی این طبقه بندی ها اختلالات ذهنی و روانی خاص کودکان و بزرگسالان دسته بندی شده است. به گونه ای که می توان با توجه به نشانه ها مشکل یا اختلال افراد را تعیین کرده و آن را در طبقه ای جای داد. مهم ترین بخشها و ملاک های تشخیص این طبقات عبارتند از: - عقب ماندگی ذهنی: این دسته از مشکلات کارکرد هوشی پایین تر از میانگین ۷۰ است.
شرط دیگر جای گرفتن در این طبقه مشاهده نواقصی در زمینه یادگیری مهارتهای فردی، اجتماعی و ارتباطی است. علاوه بر اینها نشانه ها باید تا قبل از سن ۱۸ سالگی اشکار شوند.
- اختلالات یادگیری وجود این دسته از اختلالات طريق تفاوت فاحش بین توانایی یادگیری فرد در یک یا چند زمینه با یادگیری سایر همسالان او مشخص می شود
- اختلالات زبانی: این دسته از اختلالات از طریق اشکال در تلفظ، عدم رعایت الگوبندی گفتار، تکرار صداها و الفاظ مشخص می شود.
- اختلالات نافذ رشدی: این اختلالات از طریق مشاهده تفاوتها و عقب ماندگی های رشدی فرد در مقایسه با سایر هم سن و سال ها و همچنین توسط مشاهده ناهنجاریها، تخریب در تعاملات اجتماعی و روابط انسانی مشخص می شود.